KruBenDit Article


บทละครสะท้อนภาพ 'เห็นแก่ลูก'

บทละครพูด 'เห็นแก่ลูก'

 

ร.6.jpg
พระราชประวัติ                
     พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (ทรงพระราชนิพนธ์ ใช้พระนามแฝง พระขรรค์เพชร) พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่เป็นทั้ง ปราชญ์ และจินตกวีทรงเชี่ยวชาญทางด้านอักษรศาสตร์ ได้ทรงพระราชนิพนธ์งานวรรณคดีประเภทต่าง ๆ ทั้งบทร้อยแก้ว และบทร้อยกรองเป็นภาษาไทย และภาษาอังกฤษกว่า ๒๐๐ เรื่อง อาทิ มัทนะพาธา อุตตะระกุรุ(ทรงพระราชนิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษ) ลัทธิเอาอย่าง  พระองค์ใช้พระนามแฝง เช่น อัศวพาหุ รามจิตติ ศรีอยุธยา พันแหลม นายแก้ว นายขวัญ เป็นต้น  นอกจากนี้พระองค์ทรงยกฐานะโรงเรียนมหาดเล็กหลวงขึ้นเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  จัดตั้งธนาคารออมสิน  ตราพระราชบัญญัติการประถมศึกษา พระราชบัญญัติ  ขนานนามสกุล ตั้งกองเสือป่า และลูกเสือ


จุดมุ่งหมายในการแต่ง
     ใช้เป็นบทละครพูด  แสดงเพื่อความบันเทิงที่แฝงข้อคิดให้เห็นถึงความรัก  ความเสียสละของพ่อที่มีต่อลูก


เนื้อเรื่องย่อ
     นายล้ำมาที่บ้านพระยาภักดีนฤนาถ มีอ้ายคำซึ่งเป็นคนรับใช้ของพระยาภักดีให้การต้อนรับ และนั่งคอยดูอยู่ห่าง ๆ เนื่องจากไม่ไว้ใจ เพราะเห็นสภาพของนายล้ำที่แต่งตัว ปอน ๆ ท่าทางดื่มเหล้าจัด จนเมื่อพระยาภักดีกลับมาบ้านได้พบนายล้ำจึงทำให้ทราบเรื่องราวของคนทั้งสอง จากการสนทนาโต้ตอบกันว่า เดิมนายล้ำเป็นเพื่อนกับพระยาภักดี ซึ่งมีตำแหน่งเป็นหลวงกำธร ส่วนนายล้ำเป็นทิพเดชะ นายล้ำมีภรรยา คือแม่นวล มีลูกสาวคือ แม่ลออ เมื่อแม่ลออมีอายุ ๒ ขวบเศษ นายล้ำก็ถูกจำคุกเพราะทุจริตต่อหน้าที่ แม่นวลเลี้ยงดูลูกสาวมาตามลำพัง ก่อนตายจึงยกลูกสาวให้เป็นลูกบุญธรรมของพระยาภักดี นายล้ำจำคุกอยู่ ๑๐ ปี ก็ออกจากคุกไปร่วมค้าฝิ่นอยู่กับจีนกิมจีนเง็กที่พิษณุโลก พอถูกตำรวจจับได้ก็แก้ข้อกล่าวหาเอาตัวรอดฝ่ายเดียว ต่อมาก็ตกอยู่ในสภาพสิ้นเนื้อประดาตัว จึงตั้งใจจะมาอยู่กับแม่ลออซึ่งมีอายุ ๑๗ ปี กำลังจะแต่งงานกับนายทองคำ แต่พระยาภักดีพยายามชี้แจงให้นายล้ำเห็นแก่ลูกสาว ไม่ต้องการให้ถูกคนอื่นรังเกียจว่า มีพ่อเป็นคนขี้คุก และฉ้อโกง จนในที่สุดเสนอเงินให้ ๑๐๐ ชั่ง แต่นายล้ำก็ไม่ยอม เมื่อแม่ลออกลับมาถึง นายล้ำจึงได้รู้จักกับแม่ลออ และได้เห็นประจักษ์ว่า ตนเลวเกินกว่าจะเป็นพ่อของแม่ลออ  ซึ่งหล่อนได้วาดภาพพ่อไว้ในใจว่า พ่อเป็นคนดีที่หาที่ติไม่ได้เลย ก่อนกลับ นายล้ำได้มอบแหวนของแม่นวลฝาก
พระยาภักดีนฤนาถให้แม่ลออเป็นของรับขวัญแต่งงาน แล้วเดินจากไป


ลักษณะการแต่ง
     เรื่องเห็นแก่ลูกแต่งเป็นบทละครพูดล้วน ๆ หรือละครพูดแบบร้อยแก้ว คือ ให้ตัวละครสนทนาโต้ตอบกันเหมือนในชีวิตจริง ไม่มีดนตรี ไม่มีรำ ไม่มีการขับร้อง เป็นเรื่องขนาดสั้น มี ๑ องก์(หรือ ๑ ตอน)

สิ่งที่ได้จากเรื่อง 
คำศัพท์สมัยก่อน
      ๑.  รับประทานโทษ          หมายถึง    ขอโทษ
      ๒.  เกลอเก่า                   หมายถึง    เพื่อนเก่า
      ๓.  เป็นโทษ                   หมายถึง    ได้รับโทษ,ติดคุก
      ๔.  หมอความ                 หมายถึง    ทนายความ
      ๕.  ระหายน้ำ                  หมายถึง    กระหายน้ำ
      ๖.  เกล้ากระผม               หมายถึง    ผม(คำเรียกตนเอง)
      ๗.  ชั่ง                          หมายถึง    มาตราเงินในสมัยก่อน ๑ ชั่ง เท่ากับ ๘o บาท
      ๘.  ขยาย                       หมายถึง   เปิดเผย
      ๙.  ช่างพูด                     หมายถึง   พูดเก่ง
      ๑๐. รูปฉาย                     หมายถึง   รูปถ่าย
      ๑๑. ตกรก                      หมายถึง   ตกนรก
      ๑๒. แล                         หมายถึง   และ
      ๑๓. หมาหัวเน่า               หมายถึง   คนที่ถูกรังเกียจ
      ๑๔. เสมียนบาญชี            หมายถึง   นักบัญชี
      ๑๕. อาญาจักร                หมายถึง   อาญาแผ่นดิน
      ๑๖. อินัง                        หมายถึง   สนใจ เอาใจใส่
      ๑๗. สาวใหญ่                  หมายถึง   ผู้หญิงที่โตเป็นสาวแล้ว
      ๑๘. ดูเกินเวลา                หมายถึง   ไม่ทันเวลา
      ๑๙. มีเหย้ามีเรือน            หมายถึง    แต่งงานมีครอบครัว
      ๒๐. ออฟฟิศ                   หมายถึง   สำนักงาน ที่ทำงาน
      ๒๑. พิศ                         หมายถึง  เพ่งดู แลดูอย่างจงใจ
      ๒๓. ปอน ๆ                    หมายถึง  ซอมซ่อ มีลักษณะประหนึ่งว่าอัตคัต ขัดสน
      ๒๔. ฉาย                       หมายถึง  ภาพถ่าย
      ๒๕. เหนียวใจ                 หมายถึง  อดใจ
      ๒๖. สำแดง                    หมายถึง  แสดง
      

ข้อคิดที่ได้จากเรื่อง
   ๑. ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
   ๒. ยาเสพติดเป็นบ่อเกิดของความหายนะ
   ๓. ผู้ที่กลับตัวเป็นคนดี ย่อมได้รับการให้อภัย
   ๔. ความรักอื่นใดไม่เท่าความรักของพ่อแม่ที่มีต่อลูก แม้แต่ไม่ใช่พ่อแม่ที่แท้จริงก็ตาม
   ๕. ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดี
 

ภาพสะท้อนจากเรื่องเห็นแก่ลูก
     ๑. เรื่องการมีคนรับใช้
                 สมัยก่อน     บ้านของผู้มียศ ตำแหน่ง คนร่ำรวยจะมีคนรับใช้ หากบ้านใด
                                  มีคนรับใช้มากก็แสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่ง ร่ำรวยของ
                                  ตนเอง
                 สมัยปัจจุบัน บ้านของคนที่มีตำแหน่ง หรือร่ำรวยจะมีคนรับใช้เพียง
                                  น้อยนิด ไม่มากเหมือนคนในสมัยก่อน อีกทั้งในปัจจุบัน
                                  คนส่วนมากแล้วจะอยู่เป็นครอบครัวเล็ก
     ๒. เรื่องการแต่งงาน
                 สมัยก่อน     ผู้หญิงสมัยก่อนเมื่ออายุได้ ๑๕ ปีขึ้นไป พ่อแม่ของฝ่ายหญิง
                                 จะให้แต่งงาน ออกเรือน ไปอยู่กับสามี
                 สมัยปัจจุบัน ผู้หญิงจะแต่งงานได้เมื่อมีความพร้อมทั้งคุณวุฒิ และวัยวุฒิ
                                 หรือหลังจากเรียนจบ หลังจากได้งานทำ หรือมีความมั่นคง
                                  ทางฐานะ
     ๓. เรื่องตำแหน่งทางราชการ
                 สมัยก่อน     มีตำแหน่งทางราชการ ๖ ตำแหน่ง ได้แก่ หมื่น  ขุน  หลวง
                                 พระ  พระยา  สมเด็จเจ้าพระยา
                 สมัยปัจจุบัน ตำแหน่งนั้นได้ยกเลิกไปแล้ว
     ๔. หน่วยเงินที่ใช้
                 สมัยก่อน     ใช้หน่วยเงินเป็น ชั่ง
                 สมัยปัจจุบัน ใช้หน่วยเงินเป็น บาท
     ๕. ของรับขวัญแต่งงาน
                 สมัยก่อน     เมื่อมีการแต่งงานเกิดขึ้นพ่อแม่ หรือญาติที่สนิทจะให้
                                 ของรับขวัญแต่งงาน เช่น สร้อยคอ สร้อยแขน แหวน
                                 กำไล หรือเงิน
                 สมัยปัจจุบัน ยังมีการให้ของรับขวัญแต่งงานเหมือนในอดีต





รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

Size : 23.27 KBs
Upload : 2015-09-02 03:51:28

Size : 91.84 KBs
Upload : 2015-09-02 05:28:34
ติชม

กำลังแสดงหน้า 1/0
<<
1
>>

ต้องการให้คะแนนบทความนี้่ ?

0
คะแนนโหวด
สร้างโดย :


KruBenDit
รายละเอียด Share
สถานะ : ผู้ใช้ทั่วไป
ภาษาไทย


NSSC-KM © 2017

Generated 0.078060 sec.