nattharika


หน่วยการเรียนรู้ที่ 6 กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน
เห่ชมเครื่องคาว 

๏ แกงไก่มัสมั่นเนื้อ                 นพคุณ พี่เอย
หอมยี่หร่ารสฉุน                      เฉียบร้อน
ชายใดบริโภคภุญช์                 พิศวาส หวังนา
แรงอยากยอหัตถ์ข้อน              อกให้หวนแสวง ๚   
๏ มัสมั่นแกงแก้วตา                หอมยี่หร่ารสร้อนแรง
ชายใดได้กลืนแกง                 แรงอยากให้ใฝ่ฝันหา
๏ ยำใหญ่ใส่สารพัด                 วางจานจัดหลายเหลือตรา
รสดีด้วยน้ำปลา                     ญี่ปุ่นล้ำย้ำยวนใจ
๏ ตับเหล็กลวกหล่อนต้ม          เจือน้ำส้มโรยพริกไทย
โอชาจะหาไหน                     ไม่มีเทียบเปรียบมือนาง
๏ หมูแนมแหลมเลิศรส             พร้อมพริกสดใบทองหลาง
พิศห่อเห็นรางชาง                  ห่างห่อหวนป่วนใจโหย
๏ ก้อยกุ้งปรุงประทิ่น               วางถึงลิ้นดิ้นแดโดย
รสทิพย์หยิบมาโปรย               ฤๅจะเปรียบเทียบทันขวัญ
๏ เทโพพื้นเนื้อท้อง                เป็นมันย่องล่องลอยมัน
น่าซดรสครามครัน                 ของสวรรค์เสวยรมย์ 
๏ ความรักยักเปลี่ยนท่า           ทำน้ำยาอย่างแกงขม
กลอ่อมกล่อมเกลี้ยงกลม         ชมไม่วายคล้ายคล้ายเห็น
๏ ข้าวหุงปรุงอย่างเทศ           รสพิเศษใส่ลูกเอ็น
ใครหุงปรุงไม่เป็น                 เช่นเชิงมิตรประดิษฐ์ทำ
๏ เหลือรู้หมูป่าต้ม                แกงคั่วส้มใส่ระกำ 
รอยแจ้งแห่งความขำ            ช้ำทรวงเศร้าเจ้าตรากตรอม 
๏ ช้าช้าพล่าเนื้อสด              ฟุ้งปรากฏรสหื่นหอม
คิดความยามถนอม              สนิทเนื้อเจือเสาวคนธ์
๏ ล่าเตียงคิดเตียงน้อง           นอนเตียงทองทำเมืองบน
ลดหลั่นชั้นชอบกล                ยลอยากนิทรคิดแนบนอน
๏ เห็นหรุ่มรุมทรวงเศร้า           รุ่มรุ่มเร้าคือไฟฟอน
เจ็บไกลในอาวรณ์                ร้อนรุมรุ่มกลุ้มกลางทรวง
๏ รังนกนึ่งน่าซด                  โอชารสกว่าทั้งปวง
นกพรากจากรังรวง               เหมือนเรียมร้างห่างห้องหวน
๏ ไตปลาเสแสร้งว่า              ดุจวาจากระบิดกระบวน
ใบโศกบอกโศกครวญ            ให้พี่เคร่าเจ้าดวงใจ
๏ ผักโฉมชื่อเพราะพร้อง         เป็นโฉมน้องฤๅโฉมไหน
ผักหวานซ่านทรวงใน            ใคร่ครวญรักผักหวานนาง ๚

• เห่ชมผลไม้
๏ ผลชิดแช่อิ่มโอ้                  เอมใจ
หอมชื่นกลืนหวานใน              อกชู้ 
รื่นรื่นรสรมย์ใด                     ฤๅดุจ นี้แม
หวานเลิศเหลือรู้รู้                 แต่เนื้อนงพาล ๚
๏ ผลชิดแช่อิ่มอบ                หอมตรลบล้ำเหลือหวาน
รสไหนไม่เปรียบปาน             หวานเหลือแล้วแก้วกลอยใจ
๏ ตาลเฉาะเหมาะใจจริง          รสเย็นยิ่งยิ่งเย็นใจ
คิดความยามพิสมัย                หมายเหมือนจริงยิ่งอยากเห็น 
๏ ผลจากเจ้าลอยแก้ว             บอกความแล้วจากจำเป็น
จากช้ำน้ำตากระเด็น              เป็นทุกข์ท่าหน้านวลแตง
๏ หมากปรางนางปอกแล้ว       ใส่โถแก้วแพร้วพรายแสง
ยามชื่นรื่นโรยแรง                  ปรางอิ่มอาบซาบนาสา
๏ หวนห่วงม่วงหมอนทอง        อีกอกร่องรสโอชา
คิดความยามนิทรา                 อุราแนบแอบอกอร
๏ ลิ้นจี่มีครุ่นครุ่น                    เรียกส้มฉุนใช้นามกร
หวนถวิลลิ้นลมงอน                 ชะอ้อนถ้อยร้อยกระบวน
๏ พลับจีนจักด้วยมีด               ทำประณีตน้ำตาลกวน
คิดโอษฐ์อ่อนยิ้มยวน               ยลยิ่งพลับยับยับพรรณ
๏ น้อยหน่านำเมล็ดออก           ปล้อนเปลือกปอกเป็นอัศจรรย
มือใครไหนจักทัน                   เทียบเทียมที่ฝีมือนาง
๏ ผลเกดพิเศษสด                  โอชารสล้ำเลิศปาง
คำนึงถึงเอวบาง                     สางเกศเส้นขนเม่นสอย
๏ ทับทิมพริ้มตาตรู                 ใส่จานดูดุจเม็ดพลอย
สุกแสงแดงจักย้อย                 อย่างแหวนก้อยแก้วตาชาย
๏ ทุเรียนเจียนตองปู                เนื้อดีดูเหลือเรืองพราย
เหมือนศรีฉวีกาย                    สายสวาทพี่ที่คู่คิด
๏ ลางสาดแสวงเนื้อหอม          ผลงอมงอมรสหวานสนิท
กลืนพลางทางเพ่งพิศ              คิดยามสารทยาตรามา
๏ ผลเงาะไม่งามแงะ               มล่อนเมล็ดและเหลือปัญญา
หวนเห็นเช่นรจนา                  จ๋าเจ้าเงาะเพราะเห็นงาม
๏ สละสำแลงผล                   คิดลำต้นแน่นหนาหนาม
ท่าทิ่มปิ้มปืนกาม                   นามสละมละเมตตา ๚
 
• เห่ชมเครื่องหวาน
๏ สังขยาหน้าไข่คุ้น                   เคยมี
แกมกับข้าวเหนียวสี                  โศกย้อม
เป็นนัยนำวาที                         สมรแม่ มาแม
แถลงว่าโศกเสมอพ้อม               เพียบแอ้อกอร ๚
๏ สังขยาหน้าตั้งไข่                  ข้าวเหนียวใส่สีโศกแสดง
เป็นนัยไม่เคลือบแคลง               แจ้งว่าเจ้าเศร้าโศกเหลือ
๏ ซ่าหริ่มลิ้มหวานล้ำ                แทรกใส่น้ำกะทิเจือ
วิตกอกแห้งเครือ                      ได้เสพหริ่มพิมเสนโรย
๏ ลำเจียกชื่อขนม                    นึกโฉมฉมหอมชวยโชย
ไกลกลิ่นดิ้นแดโดย                  โหยไห้หาบุหงางาม
๏ มัศกอดกอดอย่างไร               น่าสงสัยใคร่ขอถาม
กอดเคล้นจะเห็นความ               ขนมนามนี้ยังแคลง 
๏ ลุดตี่นี้น่าชม                       แผ่แผ่นกลมเพียงแผ่นแผง 
โอชาหน้าไก่แกง                    แคลงของแขกแปลกกลิ่นอาย
๏ ขนมจีบเจ้าจีบห่อ                 งามสมส่อประพิมพ์ประพาย
นึกน้องนุ่งจีบกราย                  ชายพกจีบกลีบแนบเนียน
๏ รสรักยักลำนำ                     ประดิษฐ์ทำขนมเทียน
คำนึงนิ้วนางเจียน                   เทียนหล่อเหลาเกลากลึงกลม
๏ ทองหยิบทิพย์เทียมทัด          สามหยิบชัดน่าเชยชม
หลงหยิบว่ายาดม                    ก้มหน้าเมินเขินขวยใจ
๏ ขนมผิงผิงผ่าวร้อน                เพียงไฟฟอนฟอกทรวงใน
ร้อนนักรักแรมไกล                   เมื่อไรเห็นจะเย็นทรวง 
๏ รังไรโรงด้วยแป้ง                  เหมือนนกแกล้วทำรังรวง
โอ้อกนกทั้งปวง                      ยังยินดีด้วยมีรัง
๏ ทองหยอดทอดสนิท              ทองม้วนมิดคิดความหลัง
สองปีสองปิดบัง                      แต่ลำพังสองต่อสอง
๏ งามจริงจ่ามงกุฏ                   ใส่ชื่อดุจมงกุฏทอง
เรียมร่ำคำนึงปอง                     สะอิ้งน้องนั้นเคยยล 
๏ บัวลอยเล่ห์บัวงาม                 คิดบัวกามแก้วกับตน
ปลั่งเปล่งเคร่งยุคล                   สถนนุชดุจประทุม
๏ ช่อม่วงเหมาะมีรส                  หอมปรากฏกลโกสุม
คิดสีสไลคลุม                         หุ้มห่อม่วงดวงพุดตาน
๏ ฝอยทองเป็นยองใย                เหมือนเส้นไหมไข่ของหวาน
คิดความยามเยาวมาลย์               เย็บชุนใช้ไหมทองจีน ๚


NSSC-KM © 2017

Generated 0.020506 sec.