KruBenDit


ลักษณะคำไทยแท้

ลักษณะคำไทยแท้

หลักการสังเกตคำไทยแท้

 ๑.  คำไทยแท้ส่วนมากมีพยางค์เดียว 

เช่น  กิน  นอน  วิ่ง  ผัด  จิก  เคี้ยว  ไล่  ตี  ฉัน  ข้า  เขา  เจ้า  ท่าน  มัน  แก  พ่อ  แม่  พี่  น้อง  ลูก  ดิน  น้ำ  ไฟ  ตา  หู  ปาก  ดี  ขาว  สูง  หอม  กลม  หนา  แบน  ใน  นอก  บน  อ่าง  ริม  และ  กับ  แต่  ต่อ  ถ้า  แม้    จึง  ฯลฯ

 ๒..  คำไทยแท้ส่วนใหญ่มักมีคำกร่อนเสียง

คำกร่อนเสียงเหล่านี้เป็นคำไทยแท้  เช่น

   

    ฉะนั้น

กร่อนมาจาก

ฉันนั้น

    ตะขบ

กร่อนมาจาก

ต้นขบ

    ตะเคียน

กร่อนมาจาก

ต้นเคียน

    ตะขาบ

กร่อนมาจาก

ต้นขาบ

    มะพร้าว

กร่อนมาจาก

หมากพร้าว

    มะตูม

กร่อนมาจาก

หมากตูม

    มะปราง

กร่อนมาจาก

หมากปราง

    ตะวัน

กร่อนมาจาก

ตาวัน

    ตะปู

กร่อนมาจาก

ตาปู

    สะดือ

กร่อนมาจาก

สายดือ

    สะใภ้

กร่อนมาจาก

สาวใภ้

๓.  คำไทยแท้มีตัวสะกดตรงตามมาตรา

   แม่กก ใช้ “ก” สะกด

เช่น  ผัก  รัก  มาก  ลาก  จาก ฯลฯ

   แม่กบ ใช้ “บ” สะกด

เช่น  ดับ  ตับ  สูบ  ทุบ  ยุบ  พบ ฯลฯ

   แม่กด ใช้ “ด” สะกด

เช่น  มัด  รัด  ฟัด  จุด  สุด  ชุด  ฯลฯ

   แม่กง ใช้ “ง” สะกด

เช่น  วัง  มุง  ลุง  ชั่ง  นาง  ฯลฯ

   แม่กน ใช้ “น” สะกด

เช่น  เรือน  ลาน  ฟัน  ปาน  ฯลฯ

   แม่กม ใช้ “ม” สะกด 

เช่น  ผม  ลม  สม  ปูม  เข็ม  งม  ฯลฯ

   แม่เกย ใช้ “ย” สะกด

เช่น  หาย  ควาย  ลาย  นาย  สวย  ฯลฯ

   แม่เกอว ใช้ “ว” สะกด

  เช่น  ผิว  ดาว  แมว  ข้าว  เหว  ฯลฯ 

ข้อควรระวัง 

บางคำสะกดตรงตามมาตราก็ไม่ใช่ไทยแท้  เช่น

    โลก

มาจาก

บาลี สันสกฤต

    กาย

มาจาก

บาลี สันสกฤต

    ยาน

มาจาก

บาลี สันสกฤต

    พน

มาจาก

บาลี สันสกฤต

    ชน

มาจาก

บาลี สันสกฤต

    มน

มาจาก

บาลี

       คำเขมร มีดังนี้ จมูก เดิน จะบันหมาก ทะเลสาบ ละออง บายศรี เลอโฉม ดินสอ ปล้นสะดม เขลา ฯลฯ

๔.  คำไทยแท้ไม่มีการันต์  คำที่มีตัวการันต์มาจากภาษาอื่น ยกเว้น ๔ คำนี้ (แม้มีตัวการันต์ก็เป็นไทยแท้)

          ผีว์  บ่าห์  เยียร์  อาว์

๕.  คำไทยแท้มักปรากฏรูปวรรณยุกต์  แต่มีอีกมากมายที่ไม่ปรากฏรูปวรรณยุกต์  เช่น

        พอ

     พ่อ

พ้อ

        แม

     แม่

แม้

        เสือ

     เสื่อ

เสื้อ

        ปา

     ป่า

ป้า

๖.  คำไทยแท้มักไม่ปรากฏพยัญชนะต่อไปนี้  ฆ  ณ  ญ  ฏ  ฑ  ฒ  ฎ  ธ  ศ  ษ  ฬ

ยกเว้นบางคำเป็นไทยแท้  เช่น หญิง ใหญ่ ณ ระฆัง ฆ่า เฆี่ยน ศอก เศิก ศึก ธ เธอ

๗.  คำไทยแท้ใช้ “ใ” ๒๐ ตัว  คือ

               ผู้ใหญ่หาผ้าใหม่       ให้สะใภ้ใช้คล้องคอ

          ใฝ่ใจเอาใส่ห่อ              มิหลงใหลใครขอดู

          จะใคร่ลงเรือใบ            ดูน้ำใสและปลาปู

          สิ่งใดอยู่ในตู้                มิใช่อยู่ใต้ตั่งเตียง

          บ้าใบ้ถือใยบัว              หูตามัวมาใกล้เคียง

          เล่าท่องอย่าละเลี่ยง       ยี่สิบม้วนจำจงดี





NSSC-KM © 2017

Generated 0.021984 sec.